مادر، صفا و صمیمیت و صداقت، گلابِ گلبرگ های وجود توست. عشق و ایمان در پیشانی بلند تو، موج می زند. چشمانت چلچراغ محبت است. چشمه های مهربانی از چشم های تو سرچشمه گرفته است. لب هایت پیام آور شادترین، لبخندها و نگاه مهر آشنایت، زلالِ دل نوازترین عاطفه هاست. قلب تو، رود همیشه جاری عشق است. از سایه مهربان دست هایت گل مهر می روید. نسیم، چهره بر گام های تو می ساید. مادر، روزت مبارک باد.

پایان نوشـت:

بی محبت مادر یک قنات بی آبم

مثل راه بی مقصد مثل عکس بی قابم

بی محبت مادر از شکوفه ها دورم

یک کبوتر بی بال یک چراغ بی نورم

بی محبتِ مادر چون لبان بی لبخند

ساکتم و غمگینم مثل بلبلی در بند

بی محبت مادر در دلم صفایی نیست

از بهار در قلبم هیچ رد پایی نیست

عزت یعنی ...
در کشور همسایه کناری ات، که با آمریکا رفیق فابریک هم هست، گاه و بیگاه پرنده های بی سرنشین آمریکایی بلند می شوند و تعدادی از مردمش را به خاک و خون می کشند، نه توضیحی می دهند، نه معذرت خواهی میکنند و نه ... آنوقت حاکمان این کشور همسایه در قبال این تجاوز و توهین بزرگ به حاکمیت آن و تمامیت ارضی آن، هییییچ غلطی نمی توانند بکنند و مردم این کشور خاک ذلت و خواری بر سر می کنند،
آنوقت در کشور خودت ...
سی سال است سگهایی آمریکایی و اروپایی دورتادور کشورت، در آب و خشکی، پارس میکنند و زوزه می کشند. سالهاست آرزو دارند خاک کشورت را به توبره بکشند و انتقام همه آنچه از مقاوت اسلامی و بیداری اسلامی بر سرشان آمده بر سر کشورت خالی کنند و از مردم غیورت بگیرند، اما هییییچ غلطی نمی توانند بکنند.
عزت یعنی این.
ولله العزه و لرسوله و للمومنین (منافقون: 8)
همانا عزت از آن خدا و رسولش و مومنین است

امروز نرفتم برای عکس گرفتن...رفتم برای عزاداری....سینه میزدم....صحنه ها و سوژه هایی بود که دلم نیامد از کنارشان بگذرم.....

شهادت بی بی دو عالم حضرت فاطمه زهرا تسلیت

در جامعه و فرهنگ اسلامی سه چهره از زن داریم:

1:چهره زن سنّتی و مقدس مآب

2:چهره زن متجدد و اروپایی که تازه شروع به رشد و تکثیر کرده است.

3:زنان فاطمه وار که هیچ شباهت و وجه مشترکی با چهره ای به نام زن سنتی ندارد.

سیمایی که از زن سنتی در ذهن افراد وفادار به مذهب در جامعه ما تصویر شده است،

با سیمای فاطمه همانقدر دور و بیگانه است،که چهره فاطمه با زن مدرن....

                                          فاطمه،فاطمه است....

ناله در سینه بشکسته من زندانی ست؛

گریه هایم همه شب تا به سحر پنهانی ست؛

به پریشانی گیسوی حسینم سوگند؛

دل دریایی ام از دست غمت طوفانی ست؛

به خدا گریه من بر رخ و بر پهلو نیست؛

همه غصه من آنکه تو خود میدانی ست؛

چند روزی ست علی سر به گریبان داری؛

جند روزیست جهان در نظرم ظلمانی ست؛

آنقدر هر دل شب در بر من آه نکش!

ز چه رو تا به سحر دیده ی تو بارانی ست؟!

دردم این ست تو بر رفتن من گریه کنی؛

لیک در خانه ی همسایه ی ما مهمانی ست؛

حال چون وقت جدایی است رخم سیر ببین؛

زیر این نیلی سیلی رخ من پیدا نیست؛